با استفاده از این لینک شما می توانید وزن و سن خود را روی دیگر کرات منظومه شمسی و چند جای دیگر ببینید!!!

روی عکس های زیر کلیک کنید

این آزمایشگاه دارای فیلم هایی هم از مراحل تشریح می باشد که فقط دوستانی که از اینترنت پر سرعت استفاده می کنند می توانند ببینند.

روی عکس زیر کلیک کنید:

کارلوس رودیگز که در جریان تصادفی هولناک از مرگ حتمی نجات یافته، چند سالی است که با نیمي از جمجمه و مغز زندگی میکند.

 این گزارش به نقد و بررسی بازی رایانه ای بتل‌فیلد3 پرداخته و پرده از برخی اهداف سیاسی پشت پرده این بازی برداشته؛ بازی رایانه ای ضد ایرانی که خاصا به مقوله سپاه قدس و "سردار سلیمانی" فرمانده این نیرو پرداخته است.

قورباغه Paedophryne amanuensis که به تازگی در گینه نو کشف‌شده، با اندازه متوسط 7.7 میلیمتر فقط 0.2 میلی‌متر کوچک‌تر از Paedocypris progenetica، رکورددار پیشین کوچک‌ترین قورباغه جهان است.

یه توپ دارم قلقلیه

سرخ و سفید و آبیه

می‌زنم زمین، هوا می‌ره

نمی‌دونی تا کجا می‌ره

من این توپو نداشتم

مشقامو خوب نوشتم

بابام بهم عیدی داد

یه توپ قلقلی داد

یه توپ دارم قلقلیه :
از آنجا که همه‌ی توپها قلقلی هستند؛ این مصرع نشان حماقت شاعر است. یا بیانگر این موضوع است که شاعر توپ‌های مثلثی و مربعی و لوزی هم داشته ولی حالا فقط می‌خواهد در مورد آن توپش که قلقلی است، صحبت کند. در هر صورت می‌توان این فرضیه را هم در نظر گرفت که شاعر می‌خواسته در لفافه و با استفاده از آرایه‌های ادبی نظیر تشبیه و استعاره، به گردی زمین که مرحوم گالیور (!) آن را به اثبات رساند، تاکید کند.

سرخ و سفید و آبیه:
این سه رنگ که نماد پرچم فرانسه است، نشان‌ دهنده‌ی فرانسوی بودن توپ مورد نظر است. حالا چرا فرانسه؟ خدا می‌داند!

می‌زنم زمین هوا می‌ره/ نمی‌دونی تا کجا می‌ره:
این مصراع گویای مکان سروده شدن شعر است. جایی بیرون از جو زمین. چون این مصراع بحث جاذبه‌ی زمین را نقض می‌کند و در ادامه به لایتناهی بودن دنیا اشاره دارد که مسلماً به من و شما هیچ ربطی ندارد.

من این توپو نداشتم/ مشقامو خوب نوشتم:
فقر! نداشتن توپ و آتاری و پلی استیشن و … باعث شده که شاعر از درد نداری و بدبختی بنشیند و درس بخواند و مشق‌هایش را خوب بنویسد. برای مثال اکثر فوتبالیست‌ها که همیشه با توپ سر و کار دارند، وضعیت درسی مساعدی ندارند.

بابام بهم عیدی داد / یه توپ قلقلی داد:
این مصراع هیچ تفسیر خاصی ندارد! جز اینکه شاعر از آرایه‌ی مبالغه استفاده کرده است.